Kapusta pekińska to jasna, podłużna kapusta o pofalowanych liściach i soczystych, białych nerwach, którą większość z nas zna z działu warzywnego. Ma korzenie w Azji, ale dawno już stała się codzienną kapustą na polskich stołach i w całej Europie – łagodną, wszechstronną i łatwą w przygotowaniu, niezależnie od tego, czy chcesz ją surową w sałatce, czy szybko podsmażoną w woku.
Uwielbiam kapustę pekińską, bo potrafi znacznie więcej, niż można by sądzić. Na surowo jest chrupiąca i świeża, pod wpływem ciepła staje się słodka i miękka, a do tego jest głównym składnikiem najpopularniejszego kimchi w Korei. W airfryerze piekę ją w cząstkach, tak by brzegi były złociste, a środek zachował soczystość.
Szacowany czas czytania: 6 minut
Historia i pochodzenie
Kapusta pekińska wywodzi się z Chin. Pierwsze zapiski o jej uprawie pochodzą z XV wieku z okolic rzeki Jangcy. Botanicznie nazywa się Brassica rapa subsp. pekinensis i należy do tego samego gatunku co rzepa i pak choi.
Uważa się, że kapusta pekińska powstała w wyniku naturalnego skrzyżowania właśnie rzepy i pak choi. Z Chin rozprzestrzeniła się do Korei i Japonii, gdzie stała się stałym elementem kuchni.

Z Azji do Polski
W Korei kapusta pekińska jest dziś niezastąpiona w kuchni, a w Japonii to klasyk w potrawach jednogarnkowych. Od XIX wieku kapusta wędrowała wraz z chińską diasporą dalej – do reszty Azji, Europy, Ameryki i Australii.
Dziś uprawia się ją także w polskich ogródkach warzywnych, a choć w nazwie wciąż odsyła do Pekinu, w polskiej kuchni czuje się równie swojsko jak kapusta biała czy szpiczasta.
Nazwy kapusty pekińskiej
Łacińskie określenie pekinensis odnosi się do Pekinu (Beijing). Po angielsku kapusta nazywa się napa cabbage, a w duńskich tabelach wartości odżywczych występuje też jako pe-tsai.
Smak i aromat
Kapusta pekińska to jeden z najłagodniejszych rodzajów kapusty, jakie można kupić. Smak ma świeży i lekko słodkawy, z bardzo delikatną nutą musztardową, ale bez intensywnego kapuścianego posmaku, który wielu kojarzy z kapustą białą.
Surowa kapusta pekińska
Na surowo kapusta pekińska jest chrupiąca i soczysta. Szerokie, białe nerwy chrupią niemal jak ogonki sałaty, a jasnozielone, pofalowane końcówki liści są cienkie i delikatne. Najbardziej chrupiące są wewnętrzne liście, które wytrzymują dressing i nie opadają od razu.
Kapusta pekińska po obróbce cieplnej
Pod wpływem ciepła kapusta pekińska mięknie i robi się słodsza, a nerwy stają się niemal jedwabiste. Przy wysokiej, suchej temperaturze w woku lub w airfryerze brzegi karmelizują się i nabierają lekko przypieczonego, orzechowego smaku, a gotowana kapusta staje się zupełnie łagodna i chłonie smak bulionu.
Kapusta pekińska, szpiczasta i pak choi
W porównaniu z kapustą szpiczastą, która jest blisko spokrewniona z kapustą białą, kapusta pekińska jest bardziej soczysta i ma cieńsze liście. Pak choi smakuje podobnie jak kapusta pekińska, ale rośnie jako luźna rozeta z grubymi łodygami, zamiast tworzyć zwartą główkę.
Zastosowanie kulinarne
Kapustę pekińską można jeść na surowo, szybko smażyć, gotować w zupach i fermentować – dlatego prawie zawsze mam w lodówce jedną główkę.
W polskiej kuchni
W Polsce kapustę pekińską używa się najczęściej na surowo w sałatkach i surówkach oraz smażoną w woku. Drobno poszatkowana to szybka, codzienna surówka, którą można zmieszać z dowolnym dressingiem – od lekkiego cytrynowego po kremowy – a przy tym jest bardziej chrupiąca niż zwykła sałata głowiasta.
W woku kapusta powinna być smażona tylko krótko, żeby nerwy zachowały odrobinę chrupkości. Nerwy i liście kroję osobno, a do woka wrzucam najpierw nerwy, ponieważ potrzebują najwięcej czasu.
Na świecie
Na świecie kapusta pekińska jest najbardziej znana z Korei, gdzie jest głównym składnikiem baechu-kimchi. Kapustę się soli, natiera przyprawioną pastą i zostawia do fermentacji. Oto kilka klasycznych dań:
- Baechu-kimchi (Korea): najpopularniejsze kimchi ze wszystkich.
- Wrapy (Korea): surowe liście jako owijka do wieprzowiny lub ostryg z gochujang.
- Zupa (Korea): zewnętrzne, twarde liście trafiają do zup.
- Suan cai (północno-wschodnie Chiny): fermentowana kapusta pekińska, tradycyjne jedzenie w tym regionie.
- Dumplings i gyoza: drobno posiekana kapusta pekińska z wieprzowiną to klasyczny farsz.
W airfryerze
Moim ulubionym sposobem jest kapusta pekińska pieczona w airfryerze. Kroję kapustę wzdłuż na cząstki, przez nasadę, tak aby liście trzymały się razem, smaruję je olejem wymieszanym z odrobiną sosu sojowego lub miso i piekę w wysokiej temperaturze, aż brzegi będą złote i chrupiące. Środek robi się słodki i soczysty, a końcówki liści stają się prawie jak chipsy.
Obróć cząstki w połowie pieczenia i nie układaj ich zbyt ciasno w koszu, bo zamiast się przypiec, zaczną się dusić we własnej parze. Posyp je prażonym sezamem i dymką i podawaj do kurczaka, ryby lub ryżu.
Korzyści zdrowotne
Kapusta pekińska to lekkie warzywo: 100 g surowej kapusty pekińskiej dostarcza 18 kcal i składa się z 94,7 g wody. Możesz więc zjeść dużą porcję bez uczucia ciężkości, a jednocześnie dostarczasz sobie zarówno błonnika, jak i witamin.
Wartość odżywcza w 100 g surowej kapusty pekińskiej
- Energia: 18 kcal
- Białko: 1,3 g
- Tłuszcz: 0,2 g
- Węglowodany: 3,3 g
- Błonnik: 1,2 g
- Woda: 94,7 g
- Witamina C: 26 mg
- Foliany: 96,2 µg
- Beta-karoten: 720 µg
- Witamina A: 60 RE
- Witamina B6: 0,141 mg
Witaminy w kapuście pekińskiej
Kapusta pekińska dostarcza przede wszystkim witaminy C i folianów. Foliany to witamina z grupy B, której organizm potrzebuje m.in. przy podziałach komórek, a witamina C przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego. Kapusta zawiera też beta-karoten, który organizm może przekształcić w witaminę A.
Surowa, smażona czy fermentowana
Witamina C nie znosi długiego gotowania, więc najwięcej jej zachowasz, jedząc kapustę pekińską na surowo albo przygotowując ją szybko w woku lub w airfryerze. Kimchi to smaczny sposób na jedzenie kapusty pekińskiej, ale bywa dość słone, więc najlepiej jeść je jako dodatek.
Uprawa
Kapusta pekińska to szybka roślina uprawna w ogródku warzywnym. Jest gotowa do zbioru 8–12 tygodni po wysiewie, gdy w pełni wykształcona główka waży 1–3 kg, ale można ją jeść praktycznie na każdym etapie rozwoju – także jako młode rośliny, zanim główka się zamknie.
Warunki wzrostu
Najważniejszy jest termin. Jeśli wysiejesz kapustę pekińską wiosną, rośliny wybiją w pęd kwiatowy, ponieważ chłód i długie dni mogą uruchomić kwitnienie. Dlatego wysiewa się ją w gruncie od połowy lipca do sierpnia, tak aby rosła, gdy dni są coraz krótsze, a zbiór przypadał na jesień.
- Gleba: głęboko spulchniona, średnio ciężka gleba – szczególnie wysokie plony na glebie piaszczysto-gliniastej. Gleba bardzo piaszczysta lub bardzo gliniasta jest nieodpowiednia.
- pH i składniki odżywcze: pH 6,0–6,2 i wysoka zawartość materii organicznej.
- Temperatura: najlepiej rośnie w temperaturze 13–21 °C, w zależności od odmiany.
- Mróz: toleruje krótkotrwałe temperatury poniżej 0 °C, ale nie długotrwały mróz poniżej −5 °C.
- Długość dnia: długie dni dają więcej i większe liście, ale mogą też uruchomić kwitnienie.
- Rozstawa: 40–45 cm między rzędami i 25–30 cm między roślinami w rzędzie.
Jak uprawiać kapustę pekińską
Postępuj zgodnie z poniższymi krokami – i pamiętaj, że kapustę pekińską wysiewa się latem, a nie wiosną.
Czas całkowity: 8-12 tygodni
- Przygotuj glebę
Głęboko spulchnij glebę i wybierz grządkę ze średnio ciężką glebą, wysoką zawartością materii organicznej i pH 6,0–6,2.
- Wysiej nasiona
Siej od połowy lipca do sierpnia. Układaj nasiona na głębokość 1–2 cm, w rozstawie 40–45 cm między rzędami i 25–30 cm między roślinami w rzędzie.
- Podlewaj i pielęgnuj
Utrzymuj glebę równomiernie wilgotną, a grządkę wolną od chwastów, aby rośliny rosły bez zahamowań. Kapusta toleruje krótkotrwały lekki mróz, ale nie długotrwały mróz poniżej −5 °C.
- Zbiór
Zbieraj 8–12 tygodni po wysiewie, gdy główka jest jędrna. Odetnij kapustę przy korzeniu. Młode rośliny też nadają się do jedzenia, jeśli chcesz zbierać wcześniej.

Przechowywanie
Kapusta pekińska zaskakująco dobrze się przechowuje, gdy ma chłodno i wilgotno. W profesjonalnych chłodniach można ją trzymać 3–4 miesiące w temperaturze 0–1 °C i przy wilgotności względnej powietrza 85–90%, dzięki czemu jesienne zbiory starczają aż do głębokiej zimy.
W lodówce
W domu obowiązuje ta sama zasada. Włóż całą główkę do szuflady na warzywa w lodówce, najlepiej luźno zapakowaną w woreczek, aby liście nie wyschły. Moje najlepsze rady:
- Używaj od zewnątrz: jeśli potrzebujesz tylko trochę, zrywaj liście od zewnątrz zamiast przekrawać całą główkę.
- Usuń zwiędnięte zewnętrzne liście: wewnętrzne liście są zazwyczaj nadal chrupiące i dobre.
- Zabezpiecz przekrój: jeśli kapusta jest już napoczęta, przykryj przekrój i zużyj ją w pierwszej kolejności.
- Zachowaj zewnętrzne liście do zupy: twarde zewnętrzne liście świetnie nadają się do zup, tak jak używa się ich w Korei.
- Trzymaj ją z dala od jabłek i gruszek: owoce wydzielają etylen, który może przyspieszać żółknięcie liści.
Mrożenie i fermentacja
Jeśli kapusta ma być jedzona na surowo, nie nadaje się do mrożenia, bo traci chrupkość. Do zup i do woka możesz pokroić ją w paski, krótko zblanszować i zamrozić. Klasycznym sposobem przechowywania kapusty pekińskiej jest jednak fermentacja – dokładnie tym są kimchi i suan cai.
Wypróbuj ten przepis
Kapusta pekińska i wieprzowina to jedno z najbardziej klasycznych połączeń w farszu do chińskich dumplings, a kapusta jest też często używana w japońskich gyoza. Wypróbuj nasz przepis na Gyoza w airfryerze – chrupiące japońskie pierożki w 10 minut. Używam drobno posiekanej kapusty pekińskiej, którą najpierw posypuję odrobiną soli i wyciskam z wody, zanim wmieszam ją do farszu. Dzięki temu farsz jest soczysty, ale nie mokry, a spód robi się chrupiący w airfryerze.
Najczęściej zadawane pytania
100 g surowej kapusty pekińskiej zawiera 18 kcal. Kapusta składa się prawie wyłącznie z wody – dokładnie 94,7 g na 100 g – a ponadto dostarcza błonnika, witaminy C i folianów.
Nie, ale są blisko spokrewnione i oba należą do gatunku Brassica rapa, tak jak rzepa. Kapusta pekińska tworzy podłużną, zwartą główkę z pofalowanymi liśćmi, a pak choi rośnie jako luźna rozeta z grubymi, soczystymi łodygami.
Tak, kapusta pekińska to jeden z najlepszych rodzajów kapusty do jedzenia na surowo, ponieważ liście są cienkie, a nerwy chrupiące i soczyste. Poszatkuj ją drobno na sałatkę albo użyj całych liści jako wrapów do wieprzowiny, tak jak robi się to w Korei.
Pokrój kapustę pekińską wzdłuż na cząstki, przez nasadę, tak aby liście trzymały się razem. Posmaruj cząstki olejem i odrobiną sosu sojowego i piecz je w wysokiej temperaturze, aż brzegi będą złote i chrupiące. Obróć je w połowie pieczenia i nie układaj zbyt ciasno w koszu.
Przechowuj kapustę pekińską w chłodzie i wilgoci, w szufladzie na warzywa w lodówce, najlepiej luźno zapakowaną w woreczek. Odrywaj liście od zewnątrz w miarę potrzeby, usuwaj zwiędnięte zewnętrzne liście i przykryj przekrój, jeśli kapusta jest już napoczęta.
Fakty o kapuście pekińskiej
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Nazwa polska | Kapusta pekińska |
| Inne nazwy | Pe-tsai, napa cabbage (po angielsku) |
| Nazwa łacińska | Brassica rapa subsp. pekinensis |
| Rodzina | Kapustowate (Brassicaceae) |
| Pochodzenie | Chiny, okolice rzeki Jangcy |
| Typ rośliny | Warzywo kapustne z podłużną, zwartą główką |
| Masa główki | 1–3 kg |
| Mrozoodporność | Toleruje krótkotrwałe temperatury poniżej 0 °C, ale nie długotrwały mróz poniżej −5 °C |
| Optymalna temperatura | 13–21 °C, w zależności od odmiany |
| Gleba | Głęboko spulchniona, średnio ciężka gleba, najlepiej piaszczysto-gliniasta; pH 6,0–6,2 |
| Siew/sadzenie | Od połowy lipca do sierpnia, na głębokości 1–2 cm |
| Zbiór | 8–12 tygodni po wysiewie |
| Kalorie w 100 g | 18 kcal (surowa) |
| Smak | Łagodny, świeży i lekko słodkawy, z chrupiącymi, soczystymi nerwami |
| Zastosowanie kulinarne | Na surowo w sałatkach, w woku, w kimchi, zupach, dumplings oraz pieczona w airfryerze |
| Przechowywanie | W chłodzie i wilgoci, w szufladzie na warzywa w lodówce |