Chinese kool is de lichte, langwerpige kool met de gekrulde bladeren en de sappige, witte bladribben die de meesten van ons kennen van de groenteafdeling. Hij heeft zijn wortels in Azië, maar is allang een alledaagse kool in heel Noord-Europa – mild, veelzijdig en makkelijk te gebruiken, of je hem nu rauw in een salade wilt eten of snel wilt roerbakken in een wok.
Ik ben dol op Chinese kool, omdat hij veel meer kan dan je zou denken. Rauw is hij knapperig en fris, met warmte wordt hij zoet en zacht, en bovendien is hij het hoofdingrediënt van de meest voorkomende kimchi van Korea. In de airfryer rooster ik hem in partjes, zodat de randjes goudbruin worden terwijl de kern sappig blijft.
Geschatte leestijd: 6 minuten
Geschiedenis en herkomst
Chinese kool komt oorspronkelijk uit China. De oudste geschreven bronnen over de teelt van deze kool dateren uit de 15e eeuw en komen uit het gebied rond de Yangtze. Botanisch heet hij Brassica rapa subsp. pekinensis, en hij behoort tot dezelfde soort als de meiraap en pak choi.
Men denkt dat de Chinese kool is ontstaan uit een natuurlijke kruising tussen juist de meiraap en pak choi. Vanuit China verspreidde hij zich naar Korea en Japan, waar hij een vast onderdeel van de keuken werd.

Van Azië naar Europa
In Korea is Chinese kool tegenwoordig onmisbaar in de keuken, en in Japan is hij een klassieker in stoofpotten. Vanaf de 19e eeuw ging de kool met de Chinese diaspora mee naar de rest van Azië, Europa, Amerika en Australië.
Tegenwoordig wordt hij ook in Nederlandse moestuinen verbouwd, en hoewel hij China nog altijd in zijn naam draagt, voelt hij zich in een Nederlandse keuken net zo thuis als witte kool en spitskool.
De namen achter de kool
De Latijnse naam pekinensis verwijst naar Peking, het huidige Beijing. In het Engels heet de kool napa cabbage, en in voedingstabellen komt hij ook voor onder de naam pe-tsai.
Smaak en aroma
Chinese kool is een van de mildste koolsoorten die je kunt kopen. De smaak is fris en licht zoetig, met een heel lichte mosterdachtige ondertoon, maar zonder de sterke koolsmaak die veel mensen met witte kool associëren.
Rauwe Chinese kool
Rauw is Chinese kool knapperig en sappig. De brede, witte bladribben hebben bijna dezelfde knapperige beet als de steel van een slablad, terwijl de lichtgroene, gekrulde bladpunten dun en mals zijn. De binnenste bladeren zijn het knapperigst en kunnen een dressing goed verdragen zonder meteen slap te worden.
Gegaarde Chinese kool
Met hitte wordt Chinese kool zacht en zoeter, en de bladribben worden bijna zijdezacht. Bij hoge, droge hitte in een wok of airfryer karamelliseren de randjes en ontstaat er een licht geroosterde, nootachtige smaak, terwijl gekookte Chinese kool heel mild wordt en de smaak van de bouillon opneemt.
Chinese kool, spitskool en pak choi
Vergeleken met spitskool, die nauw verwant is aan witte kool, is Chinese kool sappiger en heeft hij dunnere bladeren. Pak choi lijkt qua smaak op Chinese kool, maar groeit als een losse roset met dikke stelen in plaats van een gesloten krop te vormen.
Culinair gebruik
Chinese kool kun je rauw eten, snel roerbakken, koken in soepen en fermenteren – daarom heb ik bijna altijd een krop in de koelkast liggen.
In de Nederlandse keuken
Bij ons gebruiken we Chinese kool vooral rauw in salades en geroerbakt in de wok. Fijngesneden Chinese kool is een snelle salade voor door de week die je kunt aanmaken met van alles, van een lichte citroendressing tot een romige dressing, en hij is knapperiger dan gewone kropsla.
In de wok heeft de kool maar weinig tijd nodig, zodat de bladribben een beetje knapperig blijven. Ik snijd de bladribben en de bladeren apart en doe de bladribben er als eerste in, omdat die het langst nodig hebben om gaar te worden.
Internationaal
Internationaal is Chinese kool vooral bekend uit Korea, waar hij het hoofdingrediënt is van baechu-kimchi. De kool wordt gezouten, ingewreven met een gekruide pasta en mag daarna fermenteren. Dit zijn enkele van de klassieke gerechten:
- Baechu-kimchi (Korea): de meest voorkomende kimchi van allemaal.
- Wraps (Korea): rauwe bladeren als wrap om varkensvlees of oesters met gochujang.
- Soep (Korea): de buitenste, taaie bladeren gaan in soepen.
- Suan cai (Noordoost-China): gefermenteerde Chinese kool, die in de regio traditioneel wordt gegeten.
- Dumplings en gyoza: fijngehakte Chinese kool is een klassieke vulling, samen met varkensvlees.
In de airfryer
Mijn eigen favoriet is geroosterde Chinese kool in de airfryer. Ik snijd de kool in de lengte door de stronk heen in partjes, zodat de bladeren aan elkaar blijven zitten, bestrijk ze met olie waar ik wat sojasaus of miso doorheen heb geroerd en rooster ze op hoge temperatuur tot de randjes goudbruin en knapperig zijn. De kern wordt zoet en sappig, en de bladpunten worden bijna net zo knapperig als chips.
Keer de partjes halverwege om en leg ze niet te dicht op elkaar in de mand, anders stomen ze in plaats van te roosteren. Strooi er geroosterde sesamzaadjes en lente-ui over en serveer ze bij kip, vis of rijst.
Gezondheidsvoordelen
Chinese kool is een lichte groente: 100 g rauwe Chinese kool levert 18 kcal en bestaat voor 94,7 g uit water. Je kunt dus een grote portie eten zonder je zwaar te voelen, en tegelijk krijg je zowel voedingsvezels als vitamines binnen.
Voedingswaarde per 100 g rauwe Chinese kool
- Energie: 18 kcal
- Eiwit: 1,3 g
- Vet: 0,2 g
- Koolhydraten: 3,3 g
- Voedingsvezels: 1,2 g
- Water: 94,7 g
- Vitamine C: 26 mg
- Foliumzuur: 96,2 µg
- Bètacaroteen: 720 µg
- Vitamine A: 60 RE
- Vitamine B6: 0,141 mg
Vitamines in Chinese kool
Chinese kool levert vooral vitamine C en foliumzuur. Foliumzuur (foliaat) is een B-vitamine die het lichaam onder meer nodig heeft bij de celdeling, en vitamine C draagt bij tot de normale werking van het immuunsysteem. De kool bevat ook bètacaroteen, dat het lichaam kan omzetten in vitamine A.
Rauw, gebakken of gefermenteerd
Vitamine C is niet bestand tegen langdurig koken, dus je behoudt het meeste door Chinese kool rauw te eten of snel te bereiden in de wok of airfryer. Kimchi is een smaakvolle manier om Chinese kool te eten, maar is vaak behoorlijk zout, dus geniet ervan als bijgerecht.
Teelt
Chinese kool is een snelgroeiend gewas in de moestuin. Hij is oogstklaar 8–12 weken na het zaaien, wanneer een volgroeide krop 1–3 kg weegt, maar hij kan in bijna elk groeistadium worden gegeten – ook als jonge plant, voordat de krop zich heeft gesloten.
Groeiomstandigheden
Het belangrijkste is de timing. Zaai je Chinese kool in het voorjaar, dan schieten de planten door en gaan ze bloeien, omdat kou en lange dagen de bloei op gang kunnen brengen. Daarom wordt hij in de volle grond gezaaid vanaf half juli en in augustus, zodat hij kan uitgroeien terwijl de dagen korter worden en de oogst in de herfst valt.
- Grond: diep losgemaakte, middelzware grond – een bijzonder hoge opbrengst op zandige kleigrond. Zeer zandige of kleiige grond is ongeschikt.
- pH en voedingsstoffen: pH 6,0–6,2 en een hoog gehalte aan organische stof.
- Temperatuur: groeit het best bij 13–21 °C, afhankelijk van het ras.
- Vorst: verdraagt kortstondig temperaturen onder 0 °C, maar geen aanhoudende vorst onder −5 °C.
- Daglengte: lange dagen zorgen voor meer en grotere bladeren, maar kunnen ook de bloei op gang brengen.
- Plantafstand: 40–45 cm tussen de rijen en 25–30 cm tussen de planten in de rij.
Zo kweek je Chinese kool
Volg de onderstaande stappen – en onthoud dat Chinese kool in de zomer wordt gezaaid, niet in het voorjaar.
Totale tijd: 8-12 weken
- Bereid de grond voor
Maak de grond diep los en kies een bed met middelzware grond, een hoog gehalte aan organische stof en een pH van 6,0–6,2.
- Zaai de zaden
Zaai vanaf half juli en in augustus. Leg de zaden 1–2 cm diep, met 40–45 cm tussen de rijen en 25–30 cm tussen de planten in de rij.
- Water geven en verzorgen
Houd de grond gelijkmatig vochtig en het bed vrij van onkruid, zodat de planten zonder stilstand doorgroeien. De kool verdraagt kortstondig een beetje vorst, maar geen aanhoudende vorst onder −5 °C.
- Oogsten
Oogst 8–12 weken na het zaaien, wanneer de krop stevig aanvoelt. Snijd de kool bij de wortel af. Jonge planten kun je ook eten als je eerder wilt oogsten.

Bewaren
Chinese kool blijft verrassend lang goed, zolang hij het koud en vochtig heeft. In professionele koelcellen kan hij 3–4 maanden worden bewaard bij 0–1 °C en 85–90% relatieve luchtvochtigheid, zodat de oogst van de herfst tot ver in de winter kan reiken.
In de koelkast
Thuis geldt hetzelfde principe. Leg de hele krop in de groentela van de koelkast, het liefst los ingepakt in een zak, zodat de bladeren niet uitdrogen. Mijn beste tips:
- Gebruik hem van buiten naar binnen: heb je maar een beetje nodig, haal dan de bladeren van de buitenkant af in plaats van de krop door te snijden.
- Verwijder verlepte buitenbladeren: de binnenste bladeren zijn meestal nog knapperig en prima.
- Pak het snijvlak in: heb je in de kool gesneden, dek het snijvlak dan af en gebruik de aangesneden kool als eerste.
- Bewaar de buitenbladeren voor soep: de taaie buitenbladeren zijn lekker in soepen, net zoals ze in Korea worden gebruikt.
- Houd hem uit de buurt van appels en peren: het fruit geeft ethyleen af, waardoor de bladeren sneller geel kunnen worden.
Invriezen en fermenteren
Wil je de kool rauw eten, dan is hij niet geschikt voor de vriezer, want hij verliest zijn knapperigheid. Voor soepen en de wok kun je hem in reepjes snijden, kort blancheren en invriezen. De klassieke manier om Chinese kool te bewaren is echter fermenteren – en dat is precies wat kimchi en suan cai zijn.
Probeer dit recept
Chinese kool en varkensvlees vormen een van de klassiekste combinaties in de vulling van Chinese dumplings, en de kool wordt ook vaak gebruikt in Japanse gyoza. Probeer ons recept voor Gyoza in de airfryer – knapperige Japanse dumplings in 10 minuten. Ik gebruik fijngehakte Chinese kool, die ik eerst met een beetje zout bestrooi en vrijknijp van vocht voordat ik hem door de vulling meng. Zo blijft de vulling sappig zonder nat te zijn en wordt de bodem knapperig in de airfryer.
Veelgestelde vragen
100 g rauwe Chinese kool bevat 18 kcal. De kool bestaat bijna alleen uit water, namelijk 94,7 g per 100 g, en levert daarnaast voedingsvezels, vitamine C en foliumzuur.
Nee, maar het zijn nauwe verwanten en ze behoren allebei tot de soort Brassica rapa, net als de meiraap. Chinese kool vormt een langwerpige, gesloten krop met gekrulde bladeren, terwijl pak choi groeit als een losse roset met dikke, sappige stelen.
Ja, Chinese kool is een van de beste koolsoorten om rauw te eten, omdat de bladeren dun zijn en de bladribben knapperig en sappig. Snijd hem fijn voor een salade of gebruik hele bladeren als wraps om varkensvlees, zoals ze dat in Korea doen.
Snijd de Chinese kool in de lengte door de stronk heen in partjes, zodat de bladeren aan elkaar blijven zitten. Bestrijk de partjes met olie en een beetje sojasaus en rooster ze op hoge temperatuur tot de randjes goudbruin en knapperig zijn. Keer ze halverwege om en leg ze niet te dicht op elkaar in de mand.
Bewaar Chinese kool koud en vochtig in de groentela van de koelkast, het liefst los ingepakt in een zak. Haal naar behoefte bladeren van de buitenkant af, verwijder verlepte buitenbladeren en dek het snijvlak af als je in de kool hebt gesneden.
Feiten over Chinese kool
| Kenmerk | Waarde |
|---|---|
| Nederlandse naam | Chinese kool |
| Andere namen | Pe-tsai, napa cabbage (Engels) |
| Latijnse naam | Brassica rapa subsp. pekinensis |
| Familie | Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae) |
| Herkomst | China, het gebied rond de Yangtze |
| Type plant | Koolgroente met een langwerpige, gesloten krop |
| Gewicht van de krop | 1–3 kg |
| Winterhardheid | Verdraagt kortstondig temperaturen onder 0 °C, maar geen aanhoudende vorst onder −5 °C |
| Groeit het best bij | 13–21 °C, afhankelijk van het ras |
| Grond | Diep losgemaakte, middelzware grond, bij voorkeur zandige kleigrond; pH 6,0–6,2 |
| Zaaien/planten | Vanaf half juli en in augustus, 1–2 cm diep |
| Oogst | 8–12 weken na het zaaien |
| Calorieën per 100 g | 18 kcal (rauw) |
| Smaak | Mild, fris en licht zoet met knapperige, sappige bladribben |
| Culinair gebruik | Rauw in salade, wok, kimchi, soepen, dumplings en geroosterd in de airfryer |
| Bewaren | Koud en vochtig in de groentela van de koelkast |