Pak choi to jedno z warzyw, po które sięgam najczęściej, gdy trzeba w mgnieniu oka postawić na stole coś zielonego. Znane jest również jako bok choy, a po łacinie nazywa się Brassica rapa subsp. chinensis. Jest blisko spokrewnione z kapustą pekińską, ale nie tworzy zwartej główki. Zamiast tego soczyste łodygi i miękkie, zielone liście skupiają się w pęczku u nasady.
Właśnie taka budowa sprawia, że pak choi idealnie nadaje się do airfryera. Przekrawam je na pół wzdłuż, razem z nasadą, obtaczam w odrobinie oleju i opiekam, aż liście zyskają chrupiące brzegi. Sztuczka polega na tym, że łodygi potrzebują więcej czasu niż liście – wrócę do tego trochę niżej.
Tutaj, w Encyklopedii żywności, znajdziesz historię pak choi, jego smak, wartości odżywcze oraz moje najlepsze rady dotyczące uprawy, przechowywania i przygotowania.
Szacowany czas czytania: 6 minut
Historia i pochodzenie
Z delty Jangcy na cały świat
Pak choi pochodzi z Chin, a jego początki można odnaleźć w delcie rzeki Jangcy. Uprawia się je tam od V wieku, więc za soczystymi łodygami kryje się bardzo długa tradycja kuchni chińskiej.
Do Europy pak choi trafiło w połowie XVIII wieku. W Ameryce Północnej pojawiło się w XIX wieku, ale minął jeszcze cały wiek, zanim naprawdę się rozpowszechniło. Dziś mogę je kupić w wielu polskich supermarketach, zarówno jako duże rośliny, jak i małe baby pak choi.

Dlaczego nazywa się bok choy?
Nazwa bok choy pochodzi z kantońskiego baak choi, co oznacza „białe warzywo” – to nawiązanie do białych łodyg klasycznej odmiany. Po polsku najczęściej używamy nazwy pak choi, ale to to samo warzywo. Botanicznie należy do rodziny kapustowatych (Brassicaceae) i jest tym samym gatunkiem co kapusta pekińska oraz rzepa.
Rodzaje i odmiany
Istnieje kilka rodzajów pak choi. Najbardziej znane różnią się kolorem łodyg i liści, a pozostałe to młode rośliny lub krzyżówki:
- Białe pak choi (baak choi): klasyczna odmiana z białymi łodygami i ciemnozielonymi liśćmi.
- Shanghai green: odmiana o zielonych łodygach i liściach w jaśniejszym odcieniu zieleni.
- Baby pak choi: młode rośliny, które mogą należeć do dowolnej odmiany.
- „Green Boy”: krzyżówka komatsuny i pak choi.
Smak i aromat
Łagodny smak ze świeżą słodyczą
Pak choi ma łagodny, świeży smak – znacznie łagodniejszy niż większość innych rodzajów kapusty. Łodygi są soczyste i mają lekką słodycz, a liście przypominają konsystencją szpinak i mają delikatny, kapuściany posmak. Dlatego pasuje prawie do wszystkiego, od ryb i kurczaka po makaron, ryż i tofu.
Dwie tekstury w jednym warzywie
To, co wyróżnia pak choi, to kontrast między chrupiącymi, soczystymi łodygami a cienkimi, miękkimi liśćmi. Liście szybko opadają pod wpływem ciepła, a łodygi znacznie dłużej zachowują jędrność. To całe wyjaśnienie, dlaczego łodygi potrzebują więcej czasu niż liście – niezależnie od tego, czy używasz woka, garnka czy airfryera.
Kiedy smak się zmienia
Krótka obróbka zachowuje świeży, zielony smak. Jeśli opiekasz pak choi w wysokiej temperaturze, brzegi nabierają lekko orzechowego, karmelizowanego smaku, który bardzo lubię. Marynowane pak choi zyskuje kwaskowatą nutę, a suszone – smak bardziej słony i skoncentrowany.
Zastosowanie w kuchni
W polskiej kuchni
W Polsce pak choi zyskało popularność zwłaszcza w daniach z woka, gdzie wystarczy mu bardzo krótki czas na patelni. Małe, delikatne liście można też jeść na surowo w sałatce, gdzie dodają łagodnej, chrupiącej świeżości. Sam często podaję je jako szybki zielony dodatek do łososia, kurczaka i tofu.
Na świecie
W kuchni chińskiej pak choi często smaży się na woku, a idzie to bardzo szybko: jest gotowe w 2–3 minuty. Można je też gotować na parze albo w wodzie na wolnym ogniu przez 2–3 minuty, a całe pak choi gotuje się na parze 8 minut. Poza tym bywa suszone lub marynowane, dzięki czemu można z niego korzystać także poza sezonem.
Klasyczne potrawy, w których pak choi odgrywa główną rolę:
- Pak choi smażone na woku: z czosnkiem, jako szybki dodatek do ryżu.
- Pak choi na parze: z sosem ostrygowym lub sojowym.
- Zupy z makaronem: pak choi trafia do nich na samym końcu i gotuje się tylko krótko.
- Azjatyckie sałatki: z delikatnymi, surowymi liśćmi i cienkimi plasterkami łodyg.
- Marynowane lub suszone pak choi: jako warzywo konserwowane.
W airfryerze
W airfryerze pak choi to jedno z moich ulubionych warzyw. Dokładnie je płuczę, przekrawam na pół wzdłuż, razem z nasadą, i obtaczam w odrobinie oleju i soli. Nasada utrzymuje każdą połówkę w całości, dzięki czemu łodygi i liście nie rozpadają się w koszyku.
Najważniejsze to pamiętać, że łodygi potrzebują więcej czasu niż liście. Liście szybko robią się chrupiące i mogą przypalić się na brzegach, podczas gdy łodygi są jeszcze jędrne. Jeśli rośliny są duże, odcinam więc liście i wkładam je do koszyka dopiero na koniec. Baby pak choi spokojnie można opiekać w połówkach, jeśli w trakcie pilnujesz liści.
Gdy są gotowe, chętnie posypuję je prażonym sezamem i skrapiam odrobiną sosu sojowego.
Korzyści zdrowotne
Mało kalorii, dużo składników odżywczych
Pak choi to lekkie warzywo, a 100 g surowego pak choi dostarcza zaledwie 19 kcal. Za to zyskujesz sporą porcję witamin i składników mineralnych, zwłaszcza witaminy C, beta-karotenu, folianów i wapnia. Dzięki temu łatwo dołożyć więcej zieleni na talerz.
Wartości odżywcze w 100 g
Oto najważniejsze składniki odżywcze w 100 g surowego pak choi:
- Witamina C: 45 mg
- Beta-karoten: 2681 µg
- Witamina A: 223 µg RAE
- Foliany: 66 µg
- Wapń: 105 mg
- Potas: 252 mg
- Magnez: 19 mg
- Żelazo: 0,8 mg
- Witamina B6: 0,19 mg
- Błonnik: 1,0 g
Jak zachować najwięcej wartości odżywczych
Witamina C i foliany źle znoszą długie działanie ciepła i wody, więc najlepsza jest krótka obróbka, jeśli chcesz zachować jak najwięcej. Beta-karoten jest rozpuszczalny w tłuszczach, a organizm potrafi sam przekształcić go w witaminę A. Wchłania się lepiej razem z odrobiną tłuszczu, więc niewielka ilość oleju w airfryerze lub na woku to dobry pomysł.
Uprawa
Warunki wzrostu
Pak choi to wdzięczne warzywo w przydomowym warzywniku, jeśli trafisz w odpowiedni moment. Najlepiej rośnie w chłodną pogodę, a przesuszenie albo temperatury powyżej 21 °C mogą sprawić, że zacznie przedwcześnie kwitnąć – czyli zamiast tworzyć kolejne liście, wypuści pęd kwiatowy. Dlatego sieję je dopiero od połowy lipca i w sierpniu, żeby rosło w chłodnej pogodzie późnego lata i jesieni.
Podobnie jak kapusta pekińska, pak choi ma tylko niewielki system korzeniowy, więc nie potrafi samodzielnie pobierać wody i składników odżywczych z głębszych warstw gleby. Dlatego od siewu aż do zbiorów musi mieć dobry dostęp do jednego i drugiego.
- Gleba: żyzna i dobrze przepuszczalna, o wysokiej zawartości materii organicznej.
- pH: od 6,0 do 7,5.
- Temperatura: chłodna pogoda – powyżej 21 °C roślina może zacząć przedwcześnie kwitnąć.
- Woda: równomierna wilgotność przez cały czas, ponieważ przesuszenie również może wywołać przedwczesne kwitnienie.
- Zbiór: większość odmian jest gotowa po 30–60 dniach.
Jak uprawiać pak choi
Czas całkowity: 30-60 dni
- Przygotuj glebę
Wybierz grządkę z żyzną, dobrze przepuszczalną glebą i wymieszaj ją z kompostem, tak aby gleba zawierała dużo materii organicznej. Odczyn pH powinien mieścić się w przedziale od 6,0 do 7,5.
- Wysiej nasiona
Wysiewaj nasiona od połowy lipca i w sierpniu. Dzięki temu rośliny rosną w chłodnej pogodzie późnego lata i jesieni.
- Podlewanie i pielęgnacja
Utrzymuj glebę stale równomiernie wilgotną. Pak choi ma tylko niewielki system korzeniowy, a przesuszenie może sprawić, że roślina zacznie przedwcześnie kwitnąć.
- Zbiór
Pak choi można jeść prawie na każdym etapie wzrostu, więc możesz zbierać młode rośliny jako baby pak choi. Większość odmian jest w pełni wyrośnięta po 30-60 dniach.

Przechowywanie
W lodówce
Świeże pak choi to delikatne warzywo, a liście więdną szybciej niż łodygi. Tak je przechowuję:
- W chłodzie: Połóż je w szufladzie na warzywa w lodówce.
- Niemyte: Płucz je dopiero tuż przed użyciem – między łodygami często chowa się ziemia.
- W luźno zamkniętej torebce: Torebka zatrzymuje wilgoć, a pak choi nie robi się przy tym mokre.
- Pilnuj liści: Zużyj pak choi, dopóki liście są jeszcze świeże i jędrne.
Marynowanie, suszenie i mrożenie
Jeśli chcesz przechować pak choi dłużej, możesz je zamarynować, a marynowane pak choi może pozostać zdatne do spożycia przez miesiące. Suszenie to kolejny klasyczny sposób konserwowania tego warzywa, a suszone pak choi można dodawać do zup. Możesz też krótko je zblanszować i zamrozić. Po rozmrożeniu robi się miękkie, dlatego najlepiej sprawdza się w daniach duszonych i potrawach z woka.
Wypróbuj ten przepis
Pak choi świetnie pasuje do azjatyckich sałatek, ponieważ delikatne liście są łagodne w smaku, a soczyste łodygi dodają świeżego chrupania. Wypróbuj nasz przepis na Tofu w airfryerze – chrupiąca azjatycka sałatka z marynowanym tofu. Sam kroję łodygi w cienkie plasterki i mieszam je w sałatce z małymi, surowymi liśćmi. Kontrast z chrupiącym tofu z airfryera trudno pobić.
Najczęściej zadawane pytania
Nie ma żadnej różnicy. Bok choy to inna nazwa pak choi i pochodzi z kantońskiego baak choi, co oznacza białe warzywo. Po polsku najczęściej używamy nazwy pak choi.
Dokładnie opłucz pak choi, przekrój je na pół wzdłuż, razem z nasadą, i obtocz w odrobinie oleju i soli. Łodygi potrzebują więcej czasu niż liście, więc w trakcie pilnuj liści albo – jeśli rośliny są duże – odetnij liście i dołóż je do koszyka na sam koniec.
Tak. Zwłaszcza małe, delikatne liście są dobre na surowo w sałatce, gdzie dają łagodny i świeży smak. Łodygi można pokroić w cienkie plasterki, które nadadzą sałatce chrupkości.
Nie, ale są ze sobą blisko spokrewnione i należą do tego samego gatunku, Brassica rapa. Kapusta pekińska tworzy zwartą główkę, a pak choi rośnie jako pęczek łodyg i liści zebranych przy nasadzie.
Przechowuj pak choi niemyte w szufladzie na warzywa w lodówce i płucz je dopiero tuż przed użyciem. Jeśli chcesz je zachować na dłużej, możesz je zamarynować, a marynowane pak choi może pozostać zdatne do spożycia przez miesiące.
Fakty o pak choi
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Nazwa polska | Pak choi (zwane też bok choy) |
| Nazwa łacińska | Brassica rapa subsp. chinensis |
| Rodzina | Kapustowate (Brassicaceae) |
| Typ rośliny | Warzywo liściaste z rodzaju kapusta, nie tworzy główki |
| Gleba | Żyzna, dobrze przepuszczalna i bogata w materię organiczną, pH 6,0–7,5 |
| Siew/sadzenie | Od połowy lipca i w sierpniu |
| Zbiór | Po 30–60 dniach, późnym latem i jesienią |
| Kalorie na 100 g | 19 kcal (surowe) |
| Smak | Łagodny i świeży, z lekką słodyczą w łodygach |
| Zastosowanie w kuchni | Dania z woka, sałatki, gotowane na parze, gotowane na wolnym ogniu, opiekane w airfryerze, marynowane i suszone |
| Przechowywanie | Niemyte w szufladzie na warzywa w lodówce; marynowane zachowuje przydatność przez miesiące |