Knolselderij is een van de meest over het hoofd geziene groenten in de winterse groenteafdeling – en een van mijn absolute favorieten wanneer de dagen korter worden. De knoestige, wat lelijke knol verbergt een kruidige, licht nootachtige smaak die rond en bijna zoet wordt bij het bakken. Botanisch heet de plant Apium graveolens var. rapaceum en het is een gekweekte vorm van selderij uit de schermbloemenfamilie.
Wat we eten is de wortel en het onderste deel van de stengel, die samen zijn opgezwollen tot een stevige knol met crèmewit vlees. Knolselderij is een herfst- en wintergroente: de oogst is in november, voordat de strenge vorst invalt, en daarna kan de knol maandenlang worden bewaard.
Ik gebruik knolselderij voor van alles, van soep en puree tot knapperige frietjes en dikke knolselderijsteaks uit de airfryer. Hier vind je de geschiedenis, de smaak, de klassieke gerechten, de voedingswaarde, de teelt en mijn beste tips voor het bewaren.
Geschatte leestijd: 6 minuten
Geschiedenis en herkomst
Van bladselderij naar knol
Knolselderij is een gekweekte vorm van selderij, waarvan de wilde vorm thuishoort in Europa en het Middellandse Zeegebied. Selderij was al bekend in het oude Egypte, Griekenland en Rome, maar toen werd de plant geteeld als bladselderij, voor de bladeren en stelen.
Knolselderij als zelfstandige cultuurvorm verschijnt pas in de 18e eeuw. Door planten met dikke, vlezige wortels te selecteren, kweekte men geleidelijk de grote, ronde knol die we vandaag de dag kennen.

Familie en verwanten
Knolselderij behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae), samen met onder andere wortel, pastinaak, peterselie en dille. Bleekselderij is dezelfde soort, maar wordt geteeld voor de lange, sappige bladstelen in plaats van voor de knol – die heeft een eigen pagina hier in de Voedingsencyclopedie.
Smaak en aroma
Rauwe knolselderij
Rauwe knolselderij is knapperig en sappig, met een frisse, krachtige selderijsmaak en een kruidige rand. Geraspt of in dunne reepjes gesneden brengt rauwe knolselderij frisheid in salades, en de knol verdraagt een stevige dressing met mosterd, citroen of mayonaise uitstekend.
Geroosterd, gebakken en gekookt
Zodra knolselderij warm wordt, verandert de smaak ingrijpend. De scherpe selderijsmaak treedt op de achtergrond en maakt plaats voor een milde, nootachtige en bijna zoete smaak. In de airfryer karamelliseert het oppervlak, zodat de randen goudbruin en licht geroosterd worden, terwijl de kern zacht en romig wordt.
De smaak past uitstekend bij boter, tijm, rozemarijn, knoflook, appel, walnoten, mosterd en oude kaas – en knolselderij is een voor de hand liggend bijgerecht bij wild, varkensvlees en vis.
Culinair gebruik
Knolselderij is een werkpaard in de keuken. Je kunt de knol rauw raspen, tot soep koken, pureren, heel bakken of in plakken, staafjes en blokjes snijden. Dit zijn de klassiekers waar ik zelf steeds op terugkom:
- Kippensoep: knolselderij in de soepgroente geeft diepte aan soep en fond.
- Waldorfsalade: geraspte knolselderij met appel en walnoten.
- Knolselderijpuree: romige puree bij wild en herfststoofgerechten.
- Knolselderijsteaks: dikke, gepaneerde plakken met een knapperige korst.
- Céleri rémoulade: rauwe reepjes in mosterdmayonaise uit Frankrijk.
- Sellerieschnitzel: de Duitse variant van een gepaneerde selderijplak.
In de Nederlandse keuken
In de Nederlandse keuken is knolselderij vooral een onderdeel van de soepgroente in klassieke soepen en fond, bijvoorbeeld in kippensoep. Geraspt en rauw geeft de knol knapperigheid aan waldorfsalade, en in de winter wordt de knol verwerkt tot romige knolselderijpuree of gepaneerde knolselderijsteaks.
Internationaal
In Frankrijk is céleri rémoulade een klassieker: rauwe reepjes knolselderij in mosterdmayonaise. In Duitsland worden de plakken gepaneerd tot Sellerieschnitzel, en de knol is een vast onderdeel van Suppengrün – de bos soepgroente met knolselderij, wortel, prei en peterselie.
In de airfryer
De airfryer is als gemaakt voor knolselderij, omdat de droge, circulerende hete lucht goudbruine, knapperige oppervlakken geeft zonder frituurvet. Ik maak vooral dikke knolselderijsteaks die ik bestrijk met boter en tijm, knapperige blokjes als bijgerecht, frietjes als alternatief voor aardappelen en een kleinere knol heel gebakken, zodat de knol van binnen zacht en romig wordt.
Mijn belangrijkste tip is om de stukken even groot te snijden, ze door een beetje olie te mengen en in één laag te verdelen. Schud de mand een paar keer tussendoor. Knolselderij bevat veel water en de stoom moet kunnen ontsnappen – anders worden de stukjes zacht in plaats van knapperig.
Zo schil je de knol
Snijd de top en het worteleinde van de knol af, zodat de knol stabiel staat, en snijd de schil met een scherp mes van boven naar beneden weg. De knoestige onderkant met de vele kleine worteltjes moet ruim worden weggesneden, omdat er vaak aarde in de plooien zit. Spoel de knol af en bestrijk de snijvlakken met citroensap als de knol even moet wachten – hij wordt snel bruin.
Gezondheidsvoordelen
Een lichte groente met vezels
Rauwe knolselderij levert slechts 22 kcal (91 kJ) per 100 g, en 93 g van die 100 g is water. De knol zorgt dus voor volume op het bord zonder de energiebalans te belasten, en dankzij de voedingsvezels levert knolselderij een goede bijdrage aan je dagelijkse portie groenten.
Voedingswaarde per 100 g
Zo ziet de voedingswaarde eruit in 100 g rauwe knolselderij:
- Energie: 91 kJ (22 kcal)
- Water: 93 g
- Eiwit: 1,3 g
- Vet: 0 g
- Koolhydraten: 2,5 g
- Voedingsvezels: 3 g
- Kalium: 485 mg
- Fosfor: 65 mg
- Calcium: 36 mg
- Magnesium: 14 mg
Het kaliumgehalte is het vermelden waard: kalium draagt bij tot een normale spierfunctie en tot het handhaven van een normale bloeddruk. Knolselderij is echter geen wondermiddel – het meeste voordeel haal je uit een gevarieerd eetpatroon met veel groenten.
Selderij is een allergeen
Selderij, ook knolselderij, is een van de allergenen die in de EU op het etiket vermeld moeten worden. Selderijallergie kan kruisreageren met berken- en bijvoetpollen. Krijg je jeuk in je mond van rauwe selderij, praat dan met je arts. Controleer altijd de ingrediëntenlijst van bouillon, kruidenmengsels en kant-en-klaarmaaltijden als je allergisch bent.
Teelt
Groeiomstandigheden
Knolselderij vraagt geduld. De plant heeft een lang groeiseizoen en moet binnenshuis een voorsprong krijgen voordat ze naar de tuin kan. In ruil daarvoor krijg je knollen die je maandenlang kunt bewaren.
- Licht: een goede, zonnige plek.
- Grond: diepe, compostrijke grond met gelijkmatige vochtigheid.
- Voeding: selderij heeft behoefte aan natrium, magnesium, mangaan en boor.
- Voorkweek: op een lichte, matig warme plek, bij voorkeur rond 17 °C en niet onder 13 °C.
- Vorst: de plant verdraagt geen vorst en moet worden beschermd of vóór strenge vorst uit de grond worden gehaald.
Rassen
Er bestaan veel rassen van knolselderij. Bekende rassen zijn onder andere Mentor, Monarch, Prager Riesen, Alabaster, Balder, Snehvide, Roem van Zwijndrecht en Cesar.
Zo kweek je knolselderij
Totale tijd: 8-9 maanden
- Voorkweken binnenshuis
Zaai de zaden uiterlijk 1 maart binnen, liefst in februari, en zet ze op een lichte, matig warme plek – bij voorkeur rond 17 °C en niet onder 13 °C.
- Verspenen en afharden
Verspeen de jonge plantjes in potten en laat ze geleidelijk wennen aan het klimaat buiten voordat ze worden uitgeplant.
- Uitplanten
Plant de planten van half mei tot begin juni uit op een zonnige plek in diepe, compostrijke grond.
- Water geven en verzorgen
Houd de grond de hele zomer gelijkmatig vochtig en zorg dat de planten voldoende voeding krijgen.
- Oogsten en bewaren
Haal de knollen in november uit de grond, vóór strenge vorst, en bewaar ze vorstvrij in kisten met zand.

Bewaren
In de keuken
Knolselderij moet koel worden bewaard. Een hele knol houdt zich het best los ingepakt in de groentela van de koelkast, zodat de knol niet uitdroogt. Zodra de knol is aangesneden, verkleurt het snijvlak snel bruin; dek het daarom af of bestrijk het met citroensap en gebruik de rest binnen een paar dagen.
Winteropslag en vriezer
Heb je zelf knolselderij geteeld, dan kun je de knollen op een vorstvrije plek in kisten met zand leggen, waar ze maandenlang goed blijven. Voor de vriezer snijd ik de knol in blokjes, blancheer ik de blokjes kort en vries ik ze in portiezakjes in.
- Hele knol: koel, bijvoorbeeld in de groentela.
- Aangesneden knol: dek het snijvlak af en gebruik de knol binnen een paar dagen.
- Winteropslag: in kisten met zand op een vorstvrije plek.
- Vriezer: geblancheerde blokjes voor soep, stoofgerechten en puree – niet voor salade.
Probeer dit recept
Knolselderij wordt van nature romig tijdens het bereiden, en daarom is de knol een perfecte basis voor een vegetarische pastei. Probeer ons recept voor Selderijpastei in de airfryer – romige vegetarische pastei in 65 minuten, waarin de knol het hoofdingrediënt is van een pastei die rechtstreeks in de airfryer wordt gebakken. Ik kies altijd een zware, stevige knol zonder zachte plekken, omdat die de meest volle en nootachtige smaak geeft. De pastei serveer ik lauwwarm op donker roggebrood met ingelegde rode bieten, precies zoals een klassieke leverpastei.
Veelgestelde vragen
Ja. Rauwe knolselderij is knapperig en heeft een frisse, krachtige selderijsmaak. Rasp de knol grof of snijd hem in dunne reepjes voor salades zoals waldorfsalade en céleri rémoulade, en meng hem meteen door de dressing of het citroensap, zodat hij niet bruin wordt.
Snijd de geschilde knol in plakken, staafjes of blokjes van gelijke grootte en meng ze met een beetje olie, zout en kruiden. Bak ze in één laag op hoge temperatuur en schud de mand een paar keer tussendoor, tot de stukjes goudbruin zijn aan de buitenkant en zacht van binnen.
Ja. Schil de knol, snijd hem in blokjes, blancheer de blokjes kort en vries ze in portiezakjes in. Ingevroren knolselderij wordt minder knapperig en is daarom het best in soep, stoofgerechten en puree – niet in salades.
Ja. Selderij, ook knolselderij, is een van de allergenen die in de EU op het etiket vermeld moeten worden. Selderijallergie kan kruisreageren met berken- en bijvoetpollen, dus mensen met een pollenallergie doen er goed aan alert te zijn.
Het is dezelfde soort, maar ze worden voor verschillende delen van de plant geteeld. Knolselderij wordt geteeld voor de knol, de wortel en het onderste deel van de stengel, terwijl bleekselderij wordt geteeld voor de sappige bladstelen. Knolselderij heeft een meer nootachtige smaak en is het meest geschikt om te bakken, te koken en te pureren.
Feiten over knolselderij
| Kenmerk | Waarde |
|---|---|
| Nederlandse naam | Knolselderij |
| Latijnse naam | Apium graveolens var. rapaceum |
| Familie | Schermbloemenfamilie (Apiaceae) |
| Plantentype | Knolgroente waarbij de wortel en het onderste deel van de stengel een knol vormen |
| Winterhardheid | Verdraagt geen vorst |
| Licht | Goede, zonnige plek |
| Grond | Diepe, compostrijke grond met gelijkmatige vochtigheid |
| Zaaien/planten | Binnenshuis voorkweken uiterlijk 1 maart; uitplanten van half mei tot begin juni |
| Oogst | In november, vóór strenge vorst |
| Seizoen | Herfst en winter |
| Calorieën per 100 g | 22 kcal (rauw) |
| Smaak | Kruidig en licht nootachtig; mild en zoetig wanneer de knol wordt gebakken |
| Culinair gebruik | Soepgroente, waldorfsalade, knolselderijpuree, knolselderijsteaks, céleri rémoulade en frietjes |
| Bewaren | Koel; winteropslag in kisten met zand op een vorstvrije plek |
| Allergeen | Ja, selderij moet in de EU als allergeen worden vermeld |