De meiraap is een van de meest onderschatte wortelgroenten in de Nederlandse keuken. De kleine, ronde raap – in het Latijn Brassica rapa subsp. rapa – is rauw knapperig en sappig en wordt zoet, mild en zacht zodra hij warm wordt. Misschien ken je hem ook als raap of witte raap, en hij wordt vaak verward met de koolraap, hoewel het twee verschillende planten zijn.
Ik ben dol op meiraapjes, omdat ze zo makkelijk zijn. Ze groeien snel, je oogst ze klein en ze krijgen zonder gedoe goudbruine randjes in de airfryer. Geglaceerde meiraapjes met boter en honing zijn een van mijn vaste bijgerechten bij eend en lam, en rauwe meiraapjes in dunne plakjes geven elke salade frisheid en knapperigheid.
Geschatte leestijd: 7 minuten
Geschiedenis en oorsprong
Van Centraal-Azië naar de rest van de wereld
De meiraap is een eeuwenoude cultuurplant. Hij werd enkele duizenden jaren geleden in Centraal-Azië in cultuur gebracht, en nog steeds vind je daar de genetisch meest gevarieerde rassen – een teken dat het daar allemaal begon.
Van daaruit verspreidde de meiraap zich zowel westwaarts naar Europa als oostwaarts naar Oost-Azië. In de Hellenistische en Romeinse wereld werd hij een belangrijk voedingsmiddel, en uiterlijk in het jaar 700 n.Chr. had hij Japan bereikt.

Meiraap is niet hetzelfde als koolraap
Meiraap en koolraap worden vaak door elkaar gehaald, maar het zijn twee verschillende soorten. De meiraap behoort tot Brassica rapa, terwijl de koolraap Brassica napus is – een soort die is ontstaan door een kruising tussen kool en raap. In het Engels heet de meiraap turnip, terwijl de koolraap swede of rutabaga wordt genoemd.
In de keuken merk je het verschil: de meiraap is kleiner, milder en sappiger en is van binnen meestal wit, terwijl de koolraap groot en stevig is en van binnen meestal geel is. Chinese kool en paksoi behoren trouwens tot dezelfde soort als de meiraap.
Smaak en aroma
Mild, zoetig en een tikkeltje scherp
Een verse meiraap smaakt mild en licht zoetig, met een zwak peperig randje dat een beetje doet denken aan radijs – maar veel zachter. Die scherpe noot komt van de zwavelhoudende stoffen die typisch zijn voor de kruisbloemenfamilie en die ook mosterd en mierikswortel hun pit geven.
Zodra de meiraap warm wordt, verandert hij van karakter. De scherpte neemt af en de zoetheid komt naar voren. Geroosterd in de airfryer krijgt hij gekarameliseerde randjes en een zachte, nootachtige smaak, terwijl gestoomde meiraapjes mild en bijna boterachtig worden.
Kleine rapen smaken het best
De kleine, jonge rapen zijn knapperig, sappig en zoet, terwijl grote rapen een krachtigere smaak krijgen en houtig kunnen worden. Daarom worden de voorjaarsrapen heel klein geoogst, als ze 5–6 cm in doorsnee zijn, terwijl de herfstrapen gerust tot 10 cm mogen worden als ze in warme gerechten worden gebruikt.
Bekende rassen zijn onder andere de witte ‘Snowball’ en ‘Tokyo Cross’, de klassieke ‘Purple Top White Globe’ met een paarse top en een witte onderkant en ‘Goldball’, die van binnen geel is.
Culinair gebruik
In de Nederlandse keuken
Bij ons eet je de kleine rapen rauw in salade, het liefst als ze 5–7 cm groot zijn. Gestoomde meiraapjes zijn een mooi garnituur, en de wat grotere rapen passen perfect in stoofpotten en andere warme gerechten.
Zelf maak ik ze meestal geglaceerd. Ik rooster of kook de meiraapjes tot ze mals zijn, schep ze om in boter met een beetje honing en een snufje zout, tot ze een mooi glanzend laagje hebben. Ze passen vooral goed bij eend en lam, waar de milde zoetheid prachtig samengaat met het krachtige vlees.
Internationaal
In Frankrijk zijn geglaceerde meiraapjes, navets glacés, een klassiek garnituur, en het gerecht canard aux navets – eend met meiraapjes – laat zien hoe goed die twee bij elkaar passen. In Japan zijn de kleine, witte rapen populair, ook ingelegd, en in het Midden-Oosten legt men meiraapjes samen met een stukje rode biet in, zodat ze roze worden.
In de zuidoostelijke staten van de VS zijn de bladeren van de meiraap, turnip greens, een gebruikelijk bijgerecht, vooral laat in de herfst en in de winter – en al vóór de Amerikaanse Burgeroorlog kookte men ze in het zuiden met een stuk gezouten spek.
In de airfryer
De airfryer is als gemaakt voor meiraapjes. De droge, circulerende hete lucht geeft ze licht gekarameliseerde randjes, terwijl de binnenkant zacht wordt. Halveer de kleine voorjaarsrapen en snijd de grotere herfstrapen in gelijke partjes. Meng ze met een beetje olie en zout en schud de mand tussendoor. Ze zijn klaar als een mes er gemakkelijk doorheen glijdt en de randjes goudbruin zijn.
Klassieke gerechten met meiraapjes
- Geglaceerde meiraapjes: glanzend, zoet en een klassiek bijgerecht bij eend.
- Canard aux navets: Franse eend met meiraapjes.
- Geroosterde meiraapjes: met tijm en knoflook, rechtstreeks uit de airfryer.
- Ingelegde meiraapjes: roze door rode biet, zoals in het Midden-Oosten.
- Turnip greens: gekookte bladeren van de meiraap met gezouten spek uit het zuiden van de VS.
Gezondheidsvoordelen
Een lichte wortelgroente met veel water
De meiraap is een lichte wortelgroente. Gekookt bevat hij 22 kcal per 100 g, en verreweg het grootste deel van het gewicht is water.
Hij levert ook voedingsvezels, vitamine C, kalium en calcium. De meiraap is geen wondermiddel, maar wel een makkelijke manier om meer groente op je bord te krijgen – bijvoorbeeld in plaats van een deel van de aardappelen.
Voedingswaarde per 100 g gekookte meiraap
- Energie: 22 kcal
- Water: 93,6 g
- Koolhydraten: 5,1 g, waarvan suikers 3,0 g
- Voedingsvezels: 2,0 g
- Eiwit: 0,7 g
- Vet: 0,1 g
- Vitamine C: 11,6 mg
- Kalium: 177 mg
- Calcium: 33 mg
Teelt
Twee seizoenen per jaar
De meiraap geeft je twee seizoenen in de moestuin: een voorjaarsoogst, waarbij je de rapen heel klein oogst, en een herfstoogst, waarbij ze wat groter mogen worden. De rapen zijn 70–80 dagen na het zaaien klaar om te oogsten.
Wil je langer verse rapen hebben, dan kun je in etappes zaaien. De eerste partij zaai je zodra de grond bewerkbaar is, eind maart of begin april, en de tweede partij 2–3 weken later, rond half april. In de zomer zaai je een partij rond 20 juli en een nieuwe 10–14 dagen later.
Groeiomstandigheden
- Klimaat: de meiraap houdt van koel weer – daarom zaai je in het voorjaar en opnieuw halverwege de zomer.
- Water: veel vocht gedurende het hele seizoen – droge grond geeft houtige en scherpe rapen.
- Vorst: de meiraap verdraagt geen vorst, dus de herfstrapen moeten op tijd uit de grond.
- Ruimte: dun uit, zodat elke raap ruimte heeft om rond te groeien.
Zo kweek je meiraapjes
Totale tijd: 70-80 dagen
- Bereid het bed voor
Maak de grond goed los en kies een plek waar je de grond gemakkelijk vochtig kunt houden. De meiraap heeft veel vocht nodig.
- Zaai de zaden
Zaai de voorjaarspartij zodra de grond bewerkbaar is, eind maart of begin april, en de herfstpartij rond 20 juli. Zaai dun in rijen.
- Water geven en uitdunnen
Houd de grond gelijkmatig vochtig en dun uit, zodat de rapen ruimte krijgen. Zaai gerust wat later nog een partij, zodat je doorlopend kunt oogsten.
- Oogsten
Oogst 70–80 dagen na het zaaien, zolang de rapen jong zijn en 4–10 cm groot. De voorjaarsrapen haal je heel klein uit de grond en de herfstrapen moeten eruit voordat de vorst komt.

Bewaren
In de koelkast
Het belangrijkste als je meiraapjes hebt geoogst of gekocht, is dat je het loof eraf snijdt. De bladeren blijven vocht uit de raap trekken, waardoor hij snel slap wordt. Leg de rapen daarna in een zakje in de groentelade en gebruik de tere voorjaarsrapen als eerste.
In zand en in de vriezer
Heb je zelf meiraapjes gekweekt, dan kun je het net als vroeger doen en ze bewaren in een kist met zand voor later gebruik – koel en vorstvrij. Wil je ze invriezen, snijd ze dan in blokjes en blancheer ze eerst kort. Na het ontdooien worden ze zacht en ze zijn het best geschikt voor soepen en stoofpotten.
Mijn beste bewaartips
- Kies stevige rapen: een verse meiraap is stevig en zwaar met een gladde schil.
- Bewaar de bladeren apart: ze zijn minder lang houdbaar dan de raap zelf en je kunt ze kort bakken zoals spinazie.
- Spoel ze pas vlak voor gebruik af: vocht tijdens het bewaren laat de rapen sneller rotten.
Probeer dit recept
Als de meiraapjes in het seizoen zijn, gaan ze bij mij altijd mee in een portie geroosterde wortelgroenten. Probeer ons recept voor Wortelgroenten in de airfryer – ik vervang een deel van de wortelgroenten door meiraapjes, omdat hun milde zoetheid volledig tot zijn recht komt in de droge hitte van de airfryer. Ik snijd de meiraapjes even groot als de andere wortelgroenten en schep het geheel aan het eind om in een klontje boter en een beetje honing. Dat is het perfecte bijgerecht bij eend of lam.
Veelgestelde vragen
De meiraap, Brassica rapa, is klein, mild en sappig en is van binnen meestal wit. De koolraap is een andere soort, Brassica napus, die is ontstaan door een kruising tussen kool en raap. Hij wordt groter en steviger en is van binnen meestal geel.
De meiraap heeft twee seizoenen. De voorjaarsoogst wordt van eind maart tot half april gezaaid en heel klein geoogst, terwijl de herfstoogst vanaf ongeveer 20 juli wordt gezaaid. De rapen zijn 70–80 dagen na het zaaien klaar om te oogsten.
Ja. Kleine, jonge meiraapjes zijn knapperig, sappig en mild en heerlijk rauw in salade, het liefst als ze 5–7 cm groot zijn. Snijd ze in dunne plakjes of rasp ze grof.
Kleine, jonge meiraapjes hoef je niet te schillen – schrob ze gewoon schoon. Grotere herfstrapen hebben een dikkere schil, dus die schil ik voordat ze in de pan of in de airfryer gaan.
Halveer de kleine rapen en snijd de grote in partjes. Meng ze met een beetje olie en zout en bak ze tot de randjes goudbruin zijn en een mes er gemakkelijk doorheen glijdt. Schud de mand tussendoor.
Feiten over de meiraap
| Kenmerk | Waarde |
|---|---|
| Nederlandse naam | Meiraap (ook raap of witte raap genoemd) |
| Latijnse naam | Brassica rapa subsp. rapa |
| Familie | Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae) |
| Planttype | Tweejarige plant die als eenjarige wortelgroente wordt geteeld |
| Winterhardheid | Verdraagt geen vorst; houdt van een koel klimaat |
| Grond | Moet vochtig gehouden worden – de meiraap heeft veel vocht nodig |
| Zaaien/planten | Voorjaar: eind maart–half april. Herfst: vanaf ca. 20 juli |
| Bloei/oogst | Oogst 70–80 dagen na het zaaien, bij 4–10 cm |
| Calorieën per 100 g | 22 kcal (gekookt) |
| Smaak | Mild en licht zoetig met een zwak peperig randje |
| Culinair gebruik | Rauw in salade, gestoomd, geglaceerd, geroosterd in de airfryer en in stoofpotten |
| Bewaren | Zonder loof in de groentelade; herfstrapen kunnen in zand worden bewaard |